Πρόβλημα: Δεν ξέρουμε πως να κλείσουμε το πορτάκι του cd

Τρόπος της γραμματέως:
Βγάζουμε πρώτα την κούπα του καφέ από το πορτάκι κι ύστερα φωνάζουμε τον τεχνικό για βοήθεια.
Τρόπος του χακερά:
Πηγαίνουμε στο δικτυακό τόπο hxxp://www.apolatakaloudia.com, βρίσκουμε σχετικό πρόγραμμα, το κατεβάζουμε, κατεβάζουμε και το crack του από το hxxp://www.olataspame.pir και το εγκαθιστούμε.
Τρόπος του μηχανικού:
Σπρώχνουμε με τα δάχτυλα το πορτάκι προς τα μέσα για λίγο, έχοντας παρατηρήσει ότι από κάποιο σημείο συνεχίζει μόνο του.
Τρόπος του μαθηματικού:
Έστω χ το πορτάκι και ψ η κατάστασή του, όπου ψ ε {ανοιχτό, κλειστό}...
Τρόπος του σύμβουλου της επιχείρησης: 
"Ο υπολογιστής δεν είν' ακόμα στην εγγύηση; Τον δίνουμε πίσω και μας φέρνουν έναν ολοκαίνουριο."
Τρόπος του "σπασίκλα":
 Κάθεσαι για 72 συνεχόμενες ώρες στον υπολογιστή, γράφεις ένα πρόγραμμα που το κάνει χρησιμοποιώντας κλήσεις συστήματος. Προσθέτεις πλήρη τεκμηρίωση, άδεια χρήσης (συνήθως κάτι σε free), το ανεβάζεις στην ιστοσελίδα σου μαζί με κείμενο 5 σελίδων για επεξήγηση και απαντάς προσωπικά στα χιλιάδες ηλεκτρονικά μηνύματα των χρηστών που θα το κατεβάσουν. Προαιρετικά: Ιδρύεις ένα μη κερδοσκοπικό σύλλογο για την προώθηση του προγράμματος, τυπώνεις μπλουζάκια με το λογότυπό του, οργανώνεις συναντήσεις ανά τον κόσμο των φανατικών χρηστών του κλπ.
Τρόπος του Bill Gates:
Περίπου όπως ο προηγούμενος τρόπος, μόνο που α) ΔΕΝ είναι free, αλλά κοστίζει 999.49 δολάρια και είναι προστατευμένο από την πειρατεία β) Προσθέτεις επίτηδες bugs και τρύπες για να εξαναγκάσεις τους χρήστες να αγοράζουν τις συνεχόμενες αναβαθμίσεις γ) Κάθε φορά που βρέχει στην Ινδία, ή φυσάει αέρας πάνω από 6 μποφόρ στο Λονδίνο, το πορτάκι ανοιγοκλείνει μόνο του χωρίς προφανή αιτία για το χρήστη.
Τρόπος του συνδικαλισμού: 
Όλο το γραφείο κάνει απεργία πείνας μέχρι να κλείσει το πορτάκι. (Μετά από 62 μέρες απεργίας, ο αγώνας τελικά δικαιώνεται)
Σουρεαλιστικός τρόπος: 
Φωνάζουμε "Βαγγέλη!!!" και το πορτάκι κλείνει αυτόματα. (Βλέπε την ταινία "Μια Ελληνίδα στο χαρέμι" για περισσότερες πληροφορίες.)
Ψωνισμένος τρόπος: 
Φωνάζουμε όλα τα κανάλια. Μας βγάζουν στα παράθυρα σε όλες τις σχετικές εκπομπές. Προβάλλεται και το σχετικό ριάλιτυ: "Κλείσε το πορτάκι". Το πορτάκι ίσως να είναι ακόμα ανοιχτό, αλλά εμείς γίναμε πασίγνωστοι στο Πανελλήνιο.
Δημοσιοϋπαλληλικός τρόπος: 
"Δε βαριέσαι, ας μείνει ανοιχτό. Αερίζεται καλύτερα έτσι..."
Τρόπος της κας Ελένης Λουκά: 
Καίμε το πορτάκι μαζί με τον υπολογιστή για να τα λυτρώσουμε από το Σατανά.
Τρόπος των αναρχικών:
 Όπως προηγουμένως, αλλά καίμε και ολόκληρο το γραφείο μαζί.
Στρατιωτικός τρόπος: 
Το πορτάκι διατάσσεται από τον αξιωματικό υπηρεσίας να κλείσει. Εφ' όσον δεν υπάρχει απάντηση (και καμία αντίδραση γενικώς), καταδικάζεται σε στέρηση εξόδου, αγγαρεία στα μαγειρεία και 10ήμερη φυλάκιση για απειθαρχία και ασέβεια προς ανώτερο. "

Τοξοβολία

Είναι ένα άθλημα με δύο όψεις.

Καταρχήν, μπορείς να το δεις σαν μέσον εκγύμνασης και καλλιέργειας φυσικών δεξιοτήτων. Παραδείγματος χάριν, δυναμώνεις το πάνω μέρος του σώματος, μαθαίνεις να συντονίζεις τις κινήσεις σου και να συγκεντρώνεις την προσοχή σου. Μπορείς να το δεις όμως, καθαρά, και σαν τέχνη, όπου έχεις να κάνεις με λεπτεπίλεπτες κινήσεις. Κάθε βολή είναι σαν ένας πίνακας που εκφράζει εσένα τον ίδιο. Αν τη δεις έτσι, η τοξοβολία έχει τα στοιχεία της τέχνης που την κάνουν συναρπαστική γι’ αυτούς που γνωρίζουν και την άλλη της πλευρά.

ΓΕΝΙΚΑ..

Η πρώτη εμφάνιση τόξου στην γη έγινε πριν 40.000 χρόνια. Πρόκειται για τον Κρο Μάννιον που είναι ο πρώτος άνθρωπος που χρησιμοποίησε τόξο. Στους προϊστορικούς χρόνους η τοξοβολία χρησίμευσε κυρίως για κυνηγητικούς σκοπούς και για λόγους ασφάλειας.

Στην Αρχαία Ελλάδα συνδέθηκε με τους θεούς. Προστάτης θεός ήταν ο Απόλλωνας. Άλλοι τοξότες ήταν: Ο Ηρακλής, η Άρτεμης, ο Εύρυτος, ο βασιλιάς της Οιχαλίας, η Αταλάντη, ο Τρώας Έλενας , ο Πάνδαρος, ο Φιλοκτήτης, ο Οδυσσέας, κ.α. Περιγραφές για αγωνιστική τοξοβολία υπάρχουν στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια καθώς και από τον ιστορικό Αριανό.

Οι πρώτοι διεθνείς αγώνες έγιναν μεταξύ Άγγλων και Γάλλων το 1900, την ίδια χρονιά που το άθλημα έγινε δεκτό στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Παρίσι. Η Τοξοβολία διατηρήθηκε στο Ολυμπιακό πρόγραμμα μέχρι το 1920 στην Αμβέρσα, με εξαίρεση τους Αγώνες της Στοκχόλμης, το 1912. Κατά τη διάρκεια εκείνων των Ολυμπιάδων, κάθε αθλητής είχε δικαίωμα να συμμετάσχει σε περισσότερα του ενός αθλήματα, προκειμένου να διεκδικήσει πολλά μετάλλια. Η Τοξοβολία επανεντάχθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου, το 1972. Το 1988 στη Σεούλ, προστέθηκε και το ομαδικό αγώνισμα, ενώ από το 1992 καθιερώθηκε ο Ολυμπιακός Γύρος, ο νέος τρόπος διεξαγωγής του αθλήματος που πρόβαλε την Τοξοβολία θεαματικά.

Αλχημεία

Η Αλχημεία είναι μια απόκρυφη τέχνη και ψευδοεπιστήμη.Οι κύριοι στόχοι αυτών που την ασκούσαν, ήταν:
Να μετατρέψουν τα ευτελή μέταλλα (όπως ο χαλκός και ο μόλυβος) σε πολύτιμα μέταλλα(όπως χρυσό και ασήμι) (το μοτίβο της μεταστοιχείωσης).
Να δημιουργήσουν ενα ελιξήριο, ενα φίλτρο ή ενα μέταλλο που να γιατρευέι όλες τις ασθένειες (το ιατρικό μοτίβο).
Να ανακαλύψουν ενα ελιξήριο που να προσδίδει την αθανασία (το υπερβατικό μοτίβο).
Η μαγική ουσία που θα μεταστοιχείωνε τα μέταλλα, που θα ήταν η συμπαντική πανάκεια και το κλειδί της αθανασίας, ονομαζόταν φιλοσοφική λίθος. Η Αλχημεία στηρίζεται στην πίστη του οτι υπάρχουν τέσσερα βασικά στοιχεία --η φωτιά, ο αέρας, η γη και το νερό -- και τρία αιθέρια --το άλατι, το θειάφι και ο υδράργυρος. Γύρω απο αυτούς τους εφτά κίονες της αλχημείας, έχουν χτιστεί μεγάλα συμβολικά και μεταφυσικά συστήματα.

Η Αλχημεία ήταν πολύ διαδεδομένη στην μεσαιωνική Ευρώπη όπου ενα απο τα πιο ιερά βιβλία των αλχημιστών θεωρούνταν ότι είχε γραφτεί απο τον Αιγυπτιακό θεό Θωθ, γνωστό και σαν Ερμης ο Τρισμέγιστος. Το 1455, ενα χειρόγραφο τιτλοφορούμενο Ερμητική Γραμματολογία(Corpus Hermeticum), άρχισε να κυκλοφορεί στη Φλωρεντία της Ιταλίας.Υποτίθεται οτι ήταν μια συλλογή αλχημικών, αστρολογικών και μαγικών γνώσεων του Αιγυπτιακού θεού. Σήμερα όμως γνωρίζουμε ότι το έργο ήταν Ευρωπαϊκής προελεύσεως και χρονολογείται λιγό μετά απο την εποχή που "άνθησε" ο Θωθ. Είναι γεμάτο μαγικά ξόρκια, επικλήσεις και άλλα ανούσια αποκρυφιστικά στοιχεία.

Σήμερα, το μοτίβο της μεταστοιχείσης μάλλον αγνοείται, ενώ το υπερβατικό και το ιατρικό μοτίβο είναι κραταιά σε περιοχές όπως η ομοιοπαθητική και η αρωματοθεραπεία. Πολλοί σύγχρονοι αλχημιστές συνδυάζουν την απόκρυφη τέχνη τους με την αστρολογία, τον βελονισμό, την ύπνωση και άλλες New Age τεχνικες. Οι αλχημιστές πρέπει να ήταν απο τους πρώτους που προσπάθησουν να ελέγξουν τις ιδέες τους με τον να επινοούν πειράματα. Όμως, λόγω την μεταφυσικών στόχων και πεποιθήσεων που είχαν, δεν μπόρεσαν να αναπτύξουν επιστημονική μεθοδολογία.

Η Αλχημεία ποτέ δεν διαχώρισε τον εαυτό της απο το υπερφυσικό, το μαγικό και τη δεισιδαιμονία. Ίσως γι'αυτό είναι ακόμα δημοφιλής αν και πρακτικά δεν έχει καταφέρει τίποτα το αξιοσημείωτο.Οι αλχημιστές ποτέ δεν μεταστοιχείωσαν μέταλλα, ποτέ δεν βρήκαν την πανάκεια και ποτέ δεν ανακάλυψαν το ελιξήριο της νιότης. Μερικοί όμως αλχημιστές όντως συνεισέφεραν στην πρόδο της γνώσης. Ο Παράκελσος (1493-1541) για παράδειγμα, εισήγαγε στην ιατρική την έννοια της νόσου. Απέρριπτε την ιδέα ότι η νόσος ήταν αποτέλεσμα δυσαρμονίας στο σώμα, αν και αυτή η άποψη ήταν ιδιαίτερα αγαπητή μεταξύ των αλχημιστών. Ο Παράκελσος έλεγε ότι η νόσος είναι αποτέλεσμα εξωτερικών παραγόντων που επιτίθονταν στο σώμα και πρότεινε διάφορες χημικές ουσίες για την καταπολέμησή τους.

Η Αλχημεία συνεχίζει να ανθεί ανάμεσα στους επιστημονικά αγράμματους.Ο Robin Murphy, για παράδειγμα, έχει συνενώσει την αλχημεία με την ομοιοπαθητική, το τσι-κουνγκ και την αστρολογία για να δημιουργήσει την δική του εναλλακτική ιατρική. Το Αλχημικό Ινστιτούτο διαφημίζει την Αλχημική Υπνοθεραπεία γι'αυτούς που αναζητούν μια New Age θεραπεία ενδυνάμωσης βασισμένη στην αποκρυφιστική ψευδοεπιστήμη. Ο αλχημιστής John Reid υπόσχεται υγεία και επιτυχία στην αναζήτηση για την ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ! Ας σημειωθεί ότι η επιστήμη, όπως την γνωρίζουμε σήμερα, μπόρεσε να αναπτυχθεί μόνο όταν η αναζήτηση για τις αιθέριες ουσίες και την πεμπτουσία, εγκαταλείφθηκε.

το γηπεδο του ΑΤΟΦ χιονισμενο

Καταπληκτική επιχειρηματολογία

Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του, για την
σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Θεό.

Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό;

Φοιτητής: Βεβαίως, κύριε.

Καθ.: Είναι καλός ο Θεός;

Φοιτ.: Φυσικά.

Καθ.: Είναι ο Θεός παντοδύναμος;

Φοιτ.: Ναι

Καθ.: Ο αδερφός μου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον
γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από εμάς θα
προσπαθούσαν να βοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους. Πού είναι η
καλοσύνη του Θεού λοιπόν;

Φοιτ.: ...

Καθ.: Δεν μπορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσουμε μικρέ μου.
Είναι καλός ο Θεός;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Είναι καλός ο διάβολος;

Φοιτ.: Όχι.

Καθ.: Ποιος δημιούργησε τον διάβολο;

Φοιτ.: Ο...Θεός...

Καθ.: Σωστά. Πες μου παιδί μου, υπάρχει κακό σ' αυτόν τον κόσμο;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Το κακό βρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα
πάντα, σωστά;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Αρα λοιπόν ποιος δημιούργησε το κακό;

Φοιτ.: ...

Καθ.: Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχήμια; Όλα αυτά τα τρομερά
στοιχεία υπάρχουν σ' αυτόν τον κόσμο, έτσι δεν είναι;

Φοιτ.: Μάλιστα.

Καθ.: Λοιπόν, ποιός τα δημιούργησε;

Φοιτ.: ...

Καθ.: Η επιστήμη λέει ότι χρησιμοποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να
αναγνωρίζεις το περιβάλλον γύρω σου και να προσαρμόζεσαι σε αυτό. Πες μου
παιδί μου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;

Φοιτ.: Όχι, κύριε.

Καθ.: Έχεις ποτέ αγγίξει το Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί το Θεό, μυρίσει το Θεό
σου; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί με κάποια από τις αισθήσεις
σου το Θεό;

Φοιτ.: ...Όχι, κύριε. Φοβάμαι πως όχι.

Καθ.: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακόμα σε Αυτόν;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Σύμφωνα με εμπειρικό, ελεγχόμενο και με δυνατότητα μελέτης των
αποτελεσμάτων ενός φαινομένου πρωτόκολλο, η επιστήμη υποστηρίζει ότι ο Θεός
σου δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί μου;

Φοιτ.: Τίποτα. Εγώ έχω μόνο την πίστη μου.

Καθ.: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόβλημα της επιστήμης.

Φοιτ: Καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε θερμότητα;

Καθ.: Ναι.

Φοιτ.: Και υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε κρύο;

Καθ.: Ναι.

Φοιτ.: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις μεγάλη θερμότητα, ακόμα
περισσότερη θερμότητα, υπερθερμότητα, καύσωνα, λίγη θερμότητα ή καθόλου
θερμότητα. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται κρύο. Μπορεί να
χτυπήσουμε 458 βαθμούς υπό το μηδέν, που σημαίνει καθόλου θερμότητα, αλλά
δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω από αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να
ονομάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι μόνο μια λέξη, που χρησιμοποιούμε για να
περιγράψουμε την απουσία θερμότητας. Δεν μπορούμε να μετρήσουμε το κρύο. Η
θερμότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερμότητας,
κύριε, είναι απλά η απουσία της.

Στην αίθουσα επικρατεί σιγή...

Φοιτ.: Σκεφτείτε το σκοτάδι, καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονομάζουμε
σκοτάδι;

Καθ.: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;

Φοιτ.: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία
κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαμπερό
φως, εκτυφλωτικό φως... Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό
το ονομάζουμε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα το σκοτάδι απλά
δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα μπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.

Καθ.: Που θέλεις να καταλήξεις με όλα αυτά, νεαρέ;

Φοιτ.: Κύριε, ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττωματική.

Καθ.: Ελαττωματική!; Μήπως μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί;

Φοιτ.: Καθηγητά, σκέφτεστε μέσα στα όρια της δυαδικότητας.
Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και μετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας
καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι
τελικό, κάτι που μπορεί να μετρηθεί. Κύριε, η επιστήμη δεν μπορεί να
εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως την σκέψη. Χρησιμοποιεί την
ηλεκτρική και μαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο μάλλον
να καταλάβει απόλυτα αυτήν την ενέργεια. Το να βλέπεις το θάνατο σαν
το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος
δεν μπορεί να υπάρξει αυτόνομος. Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της
ζωής: είναι απλά η απουσία της. Τώρα πείτε μου, καθηγητά διδάσκετε
στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από μια μαϊμού;

Καθ.: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και
βέβαια.

Φοιτ.: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει με τα μάτια σας την εξέλιξη;

Καθ.: ...

Φοιτ.: Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ την διαδικασία εξέλιξης
επιτόπου και κανένας δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία
δεν σταματά ποτέ, τότε διδάσκεται την προσωπική σας άποψη επί του
θέματος. Τότε μήπως δεν είστε επιστήμονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;

Καθ.: ...

Φοιτ.: Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του
καθηγητή; Που να έχει ακούσει ή νιώσει ή ακουμπήσει ή μυρίσει τον
εγκέφαλο του καθηγητή; Κανένας. άρα σύμφωνα με τους κανόνες του
εμπειρικού, ελεγχόμενου και με δυνατότητα προβολής πρωτόκολλου, η
επιστήμη ισχυρίζεται ότι δεν έχετε εγκέφαλο, κύριε. Και αφού είναι
έτσι τα πράγματα, τότε, με όλο τον σεβασμό, πώς μπορούμε να
εμπιστευτούμε αυτά που διδάσκετε, κύριε;

Καθ.: Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου,
παιδί μου.




Φοιτ.: Αυτό είναι, κύριε... Ο σύνδεσμος μεταξύ του ανθρώπου και του
Θεού είναι η ΠΙΣΤΗ. Αυτή είναι που κινεί τα πράγματα και τα κρατάει
ζωντανά.


... Αυτός ο νεαρός φοιτητής ήταν ο ALBERT EINSTEIN...