Νομίζετε ότι τα ξέρετε όλα;-Το ουράνιο τόξο έχει επτά χρώματα

Επτά, πέντε ή τέσσερα χρώματα; Την επόμενη φορά που θα δείτε ουράνιο τόξο ξαναμετρήστε


Ολοι ξέρουμε ότι τα χρώματα της ίριδας είναι επτά, το μαθαίνουμε από τις πρώτες κιόλας τάξεις του σχολείου. Οπως ξέρουμε και ότι αυτό που οι αρχαίοι πρόγονοί μας θεωρούσαν ίχνος της αγγελιαφόρου των θεών στον ουρανό δεν είναι τίποτε άλλο από την ανάλυση του ηλιακού φωτός που περνάει μέσα από σταγονίδια νερού στην ατμόσφαιρα. Πόσοι όμως έχετε ξεχωρίσει πραγματικά επτά χρώματα στο ουράνιο τόξο; Μάλλον κανείς. Και αυτό γιατί τα χρώματα που διακρίνονται με το μάτι είναι μόνο τέσσερα ή, στην καλύτερη περίπτωση, πέντε. Ο αριθμός επτά δεν ανταποκρίνεται σε κάποιο συγκεκριμένο νόμο της Φυσικής. Αποτελεί απλώς μια υποκειμενική ερμηνεία που έχει επικρατήσει ως τις μέρες μας.

Οι αρχαίοι έλληνες φιλόσοφοι ήταν οι πρώτοι που είδαν το ουράνιο τόξο όχι σαν μια θεϊκή απεικόνιση, αλλά ως ένα φυσικό φαινόμενο το οποίο μπορούσε να μελετηθεί. Ο Μιλήσιος Αναξιμένης, παρατηρώντας τα σύννεφα, ήταν ο πρώτος ο οποίος συσχέτισε τον σχηματισμό του με το φως του ήλιου. Στη συνέχεια, ο Αριστοτέλης εξήγησε το κυκλικό σχήμα του με βάση την τότε γνωστή Γεωμετρία, αν και οι νόμοι της ανάκλασης που χρησιμοποίησε ήταν λανθασμένοι. Στα Μετεωρολογικά του διακρίνει μόνο τρία βασικά χρώματα στην ίριδα: το φοινικούν (βαθυκόκκινο), το πράσινο και το αλουργόν (ιώδες). Οπως σημειώνει «μεταξύ του φοινικού και πρασίνου φαίνεται πολλάκις ξανθόν», δηλαδή το κίτρινο.

Τον 14ο αιώνα, ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, ο Γερμανός Θεοδώριχος του Φρίμπουργκ και ο Αραβας Καμάλ Αλ-Ντιν αλ Φαρίσι διέγνωσαν για πρώτη φορά ότι το φαινόμενο του ουράνιου τόξου έχει σχέση με τη βροχή. Στη συνέχεια το θέμα αναπτύχθηκε περισσότερο από τον Γιοχάνες Κέπλερ, τον Πιερ ντε Φερμά και τον Καρτέσιο, ο οποίος έδωσε και την πρώτη ικανοποιητική εξήγήσή του, υποστηρίζοντας ότι το ουράνιο τόξο παράγεται από τις ακτίνες του ήλιου που πέφτουν στα σταγονίδια του νερού και αντανακλώνται σε αυτά τουλάχιστον δύο φορές.

Ο «πατέρας» των θεωριών που ερμήνευσαν πλήρως το φαινόμενο της ίριδας και της σύνθεσης του φωτός ήταν ο Ισαάκ Νεύτων, με ένα πείραμα το οποίο πρόσφατα ψηφίστηκε από τους φυσικούς ως ένα από τα ωραιότερα στην Ιστορία της επιστήμης τους. Χρησιμοποιώντας ένα πρίσμα, ο Νεύτων έδειξε ότι το λευκό φως δεν είναι καθαρό, αλλά αποτελεί τη σύνθεση άλλων χρωμάτων με διαφορετικό μήκος κύματος. Αρχικά ο άγγλος επιστήμονας ξεχώρισε πέντε χρώματα. Στη συνέχεια όμως εισήγαγε διάφορους υπολογισμούς και αύξησε τον αριθμό τους σε επτά - κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο, κυανούν, βαθύ κυανούν και ιώδες -, ώστε να εξασφαλίσει την απαραίτητη για την κοσμοθεωρία της εποχής του αρμονία. Εκανε τα διαστήματα των χρωμάτων να συμπέσουν με τα διαστήματα των χορδών που παράγουν τις επτά μουσικές νότες, αναπαράγοντας τον «μαγικό» αριθμό - των πλανητών, των ημερών της δημιουργίας και ούτω καθ' εξής - που από την εποχή του Πυθαγόρα εθεωρείτο η έκφραση της απόλυτης τελειότητας.

Πηγή: http://www.tovima.gr/

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ - Αντίο Πεκίνο, καλημέρα Λονδίνο

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου πέρασαν στην Ιστορία και μια νέα Ολυμπιάδα (σ.σ. τα τέσσερα χρόνια που μεσολαβούν ως την επόμενη διοργάνωση) μόλις ξεκινά. Η τελετή λήξης των Αγώνων του Πεκίνου ήταν ένα μεγάλο πάρτι, με τους αθλητές όλων των χωρών να εισέρχονται όλοι μαζί στη “Φωλιά του Πουλιού”, δίνοντας το δικό τους χρώμα. “Αντίο Πεκίνο, καλημέρα Λονδίνο”…Η σκυτάλη πέρασε στην Αγγλία και την πρωτεύουσά της, που σε τέσσερα χρόνια από τώρα θα είναι η “καρδιά” του Ολυμπισμού.

Η μπάντα του κινέζικου στρατού έδωσε το έναυσμα και η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε. Πυροτεχνήματα παντού και η ανάκρουση του εθνικού ύμνου της Κίνας, με περίπου 200 τυμπανιστές, που φορούσαν τα χρώματα της χώρας τους, να στέκονται στο μέσον του σταδίου. Λίγο αργότερα τους πλαισίωσαν 1.100 χορευτές και χορεύτριες, ακολούθησαν οκτώ οχήματα με χορευτές και τυμπανιστές, ενώ στον κύκλο προστέθηκαν και ακροβάτες. Ο κύκλος έκλεισε μόλις έφτασε στα 2008.

Και μετά, η παρέλαση. Πρώτη μπήκε στο στάδιο η Πηγή Δεβετζή, σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής. Την ακολούθησαν οι σημαιοφόροι των άλλων χωρών και μετά όλοι οι αθλητές. Σαν το moto των Αγώνων: «ένα όνειρο, ένας κόσμος». Την έπαρση της ελληνικής σημαίας ακολούθησαν οι ομιλίες του προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής, Λιου Κι και του πρόεδρου της ΔΟΕ, Ζακ Ρογκ, ο οποίος μόνο καλά λόγια είχε για τους διοργανωτές. Ο επικεφαλής των «αθανάτων» κήρυξε –ως είθισται- τη λήξη των Αγώνων και κάλεσε άπαντες στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012.

Καταστολή της σημαίας του Ολυμπιακού κινήματος και παράδοσή της στον δήμαρχο του Λονδίνου, της πόλης που «θα έχει την τιμή και την ευθύνη» της επόμενης διοργάνωσης. Ο δήμαρχος του Πεκίνου παρέδωσε τη σημαία στον Βρετανό ομόλογό του και η Ολυμπιάδα του Λονδίνου διανύει ήδη τα πρώτα της λεπτά.

Το σήμα των Αγώνων του 2012, η παρουσίαση της βρετανικής πρωτεύουσας και ένα κόκκινο λεωφορείο σήμα κατατεθέν των δρόμων του Λονδίνου, εισήχθη στο γήπεδο. Από μέσα του ξεπρόβαλε η Λιόνα Λιούς, που τραγούδησε συνοδευόμενη από τον κιθαρίστα των Λεντ Ζέπελιν, Τζίμυ Πέιτζ. Και μετά, ο σούπερ σταρ του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, Ντέιβιντ Μπέκαμ ξεσήκωσε το κοινό! Οι υψηλοί Βρετανοί προσκεκλημένοι αποχώρισαν με το παραδοσιακό όχημα, που είχε μετατραπεί σε γήπεδο με πολύχρωμες ομπρέλες γύρω γύρω.

Μια σκάλα αεροπλάνου, τρεις αθλητές που επιβιβάστηκαν για να αποχωρίσουν με την… τελευταία πτήση των κινεζικών αερογραμμών. Ένας από αυτούς, ξεδίπλωσε μια περγαμηνή και εικόνες από τις 16 ημέρες των 29ων Ολυμπιακών Αγώνων «πλημύρισαν» το στάδιο. Στο κέντρο του οποίου, υψώθηκε ένας εικονικός πύργος ελέγχου ή αλλιώς ο πύργος της μνήμης, στην κορυφή του οποίου βρίσκονταν δυο χορευτές, αναπαριστώντας τις κινήσεις του σώματος των αθλητών.

Και μετά, η Φλόγα. Το σύμβολο των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο ταξιδιώτης-αθλητής δίπλωσε σιγά σιγά την περγαμηνή και όσο εκείνος δίπλωνε, η Φλόγα έσβηνε. Ώσπου χάθηκε από τον ουρανό του Πεκίνου. 399 χορευτές δημιούργησαν όμως τη δική τους φλόγα στον πύργο της μνήμης, δείχνοντας πως η Φλόγα των Αγώνων δε σβήνει ποτέ.
Και σιγά-σιγά, ο πύργος της μνήμης μετατράπηκε σε δέντρο, σύμβολο ζωής, που απλώνει τα κλαδιά του προς πάσα κατεύθυνση. Και χιλιάδες πυροτεχνήματα φώτισαν τον ουρανό της κινεζικής πρωτεύουσας. Θέαμα φαντασμαγορικό, εικόνα νοσταλγική, που ακόμη και 1000 λέξεις δεν μπορούν να περιγράψουν…

Και το πάρτι ξεκίνησε! Στη σκηνή ανέβηκαν έξι τραγουδιστές, που έδωσαν το ρυθμό, ενώ ακολούθησε ο Πλάθιδο Ντομίνγκο, συνοδευόμενος από Κινέζα σοπράνο. Ακολούθως, τη σκυτάλη πήραν Κινέζοι τραγουδιστές της ποπ και το στάδιο μετατράπηκε σε μια τεράστια πίστα, όπου το κέφι και ο χορός ήταν… Ολυμπιονίκες!

Πηγή: http://www.sportnet.gr/

Πέφτει η αυλαία των Ολυμπιακών Αγώνων

Πέφτει σήμερα η αυλαία των 29 Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου. Η Κίνα δικαιούται να υπερηφανεύεται ότι πέτυχε τον στόχο της σε σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Από το 2001, που ανατέθηκε από την ΔΟΕ στην Κίνα η διοργάνωση των 29ων Ολυμπιακών Αγώνων, η χώρα ζούσε με ένα όνειρο, να διοργανώσει άρτιους Αγώνες και από καθαρά αθλητική σκοπιά, να κυριαρχήσουν οι Κινέζοι αθλητές στη διοργάνωση.

Η Κίνα γενικώς και το Πεκίνο ειδικώς, δικαιούνται να υπερηφανεύονται ότι πέτυχαν απόλυτα το μεγάλο στόχο τους, αφού έκαναν σπουδαίους Αγώνες και ταυτοχρόνως, η κινέζικη ολυμπιακή ομάδα θριάμβευσε, κατακτώντας άνετα την πρώτη θέση στον πίνακα των μεταλλίων με 49 χρυσά.

Στη δεύτερη θέση βρίσκονται οι ΗΠΑ με 34 χρυσά, στην τρίτη η Ρωσία με 21 και στην τέταρτη η Βρετανία με 19.

Η ώρα του απολογισμού φτάνει για όλους, ωστόσο μπορεί να κρατήσει κανείς τα αλλεπάλληλα ρεκόρ που σημειώθηκαν στο Πεκίνο και καταρρίφθηκαν τις περισσότερες φορές από τους ίδιους αθλητές, όπως από τον Αμερικανό κολυμβητή Μαϊκλ Φέλπς, τον Τζαμαϊκανό δρομέα Γιουσέϊ Μπόλτ και την Ρωσίδα Γελένα Ισιμπαγιεβα.

Η Κίνα θα παραδώσει τη σκυτάλη στους Βρετανούς για τη διοργάνωση της 30ης Ολυμπιάδας, το 2012 στο Λονδίνο.



Πηγή: http://www.ikypros.com/

Η επική ολυμπιακή <<μάχη>> ανάμεσα στις Η.Π.Α και την Ισπανία

Σε διαφήμιση διαρκείας του μπάσκετ εξελίχθηκε ο τελικός του Ολυμπιακού τουρνουά. Μετά από ένα αλησμόνητο, γεμάτο θέαμα παιχνίδι, οι ΗΠΑ νίκησαν την Ισπανία με 118-107 και πήραν το χρυσό μετάλλιο μετά από 8 χρόνια. Γενναίοι και ανταγωνιστικοί οι Ισπανοί, αντιστάθηκαν μέχρι τέλους.

Από την αρχή του αγώνα, φάνηκε ότι θα παρακολουθούσαμε ένα καταπληκτικό παιχνίδι. Παρά το γεγονός ότι η Ισπανία έστησε ζώνη στην άμυνα, δεν προσπάθησε να πάρει το παιχνίδι πηγαίνοντας χαμηλά το σκορ (κάτι τέτοιο άλλωστε κόντρα στις ΗΠΑ είναι ουτοπία) αλλά φανέρωσε πρόθεση να παίξει μπάσκετ και να εκμεταλλευτεί τον Γκασόλ.

Οι Αμερικανοί είχαν χίλιους-δύο τρόπους να φτάνουν στo αντίπαλο καλάθι, αλλά το ίδιο κατάφερναν και οι Ισπανοί. Η πολύ δυνατή (πάνω στην μπάλα) άμυνα των ΗΠΑ έφερε αιφνιδιασμούς και θέαμα προς το τέλος της πρώτης περιόδου και στις αρχές της δεύτερης (38-31, 46-33), ωστόσο η Ισπανία (που έπαιζε χωρίς τον τραυματία Καλδερόν) είχε λύσεις και μεγάλο… τσαμπουκά. Ο Ρούντι Φερνάντεθ, με φτερά στα πόδια, πλήγωνε την αμερικανική άμυνα ενώ ο 18χρονος Ρούμπιο ξεδίπλωνε το πλούσιο ταλέντο του. Ο ρυθμός ήταν καταπληκτικός και το σκορ πήγε στα ύψη προς τέρψη των φιλάθλων (69-61).

Η Ισπανία είχε και άλλα πράγματα να δώσει. Ο Ναβάρο (με τα χαρακτηριστικά σουτ που έχουν μεγάλο ύψος) πήρε μπροστά, η Ισπανία μείωσε στους δύο (79-77) αλλά οι Αμερικανοί είχαν πάντα τους τρόπους για να διατηρούν το προβάδισμά τους (91-82). Οι «Ρόχας» επέστρεψαν και πάλι (91-89, 104-99), το παρκέ είχε πάρει φωτιά αλλά όταν η μπάλα φλεγόταν «καθάρισαν» οι μεγάλες προσωπικότητες. Ένα…τετράποντο του Μπράιαντ (τρίποντο και φάουλ) και ένα μεγάλο τρίποντο του Ουίλιαμς έγειραν μια για πάντα την πλάστιγγα στο μέρος των Αμερικανών.

Η Ισπανία, προς τιμήν της, πάλεψε μέχρι τέλους, ωστόσο οι ΗΠΑ δεν θα έχαναν αυτή τη σπουδαία ευκαιρία να επιστρέψουν στην κορυφή. Ο επικός τελικός τελείωσε με το χορταστικό 118-107 (ρεκόρ επίθεσης για το νικητή στην ιστορία των τελικών των Ολυμπιακών Αγώνων).

Τα δεκάλεπτα 1o: 38-31,2o: 69-61,3o: 91-82,4o: 118-107.

ΗΠΑ: Γουέιντ 27, Πολ 13, Τζέιμς 14, Μπράιαντ 20, Άντονι 13, Χάουαρντ 8, Μπος 8, Γουίλιαμς 7, Πρινς 6, Κιντ 2

Ισπανία: Π. Γκασόλ 21, Ναβάρο 18, Χιμένεθ 11, Μ. Γκασόλ 11, Ρούμπιο 6, Φερνάντεθ 22, Ρέγες 10, Γκαρμπαχόσα 3, Ροντρίγκεθ 2, Μούμπρου 2.

Πηγή: http://www.contra.gr/Basketball/World/OlympicsBasket/Beijing2008/USA_Spain/209757.html

Ποιοι νικάνε τους ολυμπιονίκες ;

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες ,κάθε τέσσερα χρόνια, αθλητές από όλο τον κόσμο κοπιάζουν και ιδρωκοπούν προσπαθώντας να δείξουν τις ικανότητές τους στα διάφορα αθλήματα. Οι πιο ταλαντούχοι από αυτούς θα ανέβουν στο πρώτο, δεύτερο και τρίτο σκαλοπάτι του βάθρου με ένα μετάλλιο στο στήθος. Την ίδια στιγμή ,κάποιοι άλλοι «σπάνε» τα ρεκόρ καθημερινά χωρίς μεγάλό κόπο και ιδρώτα!!


Πούμα Αλμα επί κοντώ

Το πούμα, γνωστό και ως κούγκαρ, λιοντάρι των ορέων ή πάνθηρας, είναι ένα μεγάλο αιλουροειδές της αμερικάνικης ηπείρου. Αν το πούμα αποφάσιζε ποτέ να λάβει μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες ,θα διακρινόταν στο άλμα επί κοντώ χάρη στα μεγάλα νύχια του και τα αναπτυγμένα πίσω πόδια του, που του επιτρέπουν να κάνει τεράστια άλματα ύψους 5,50 μέτρων, φτάνοντας ακόμα και τις επιδώσεις του Αμερικανού Τίμοθι Μακ, που κατάφερε το άλμα των 5,95 μέτρων στους Ολυμπιακούς της Αθήνας.


Λεοπάρδαλη του χιονιού Αλμα εις μήκος

Οι πρωταθλητές του άλματος εις μήκος δε θα είχαν καμιά ελπίδα αν έπρεπε να ανταγωνιστούν τη λεοπάρδαλη του χιονιού. Η λεοπάρδαλη του χιονιού ζει στα βουνά της Κεντρικής Ασίας μέχρι και το Θιβέτ. Για να πιάσει την τροφή της, τρωκτικά, ελάφια και αντιλόπες ,εκτελεί χωρίς κόπο άλματα μήκους 16 μέτρων, υπερπηδώντας βαθιές χαράδρες στα υψίπεδα των Ιμαλαϊων ,φτάνοντας σχεδόν το διπλάσιο ρεκόρ του Αμερικανού Μάικ Πάουελ (8,95 μέτρα) που από τα 1991 κανείς δεν έχει ξεπεράσει.


Tσιτάχ Δρόμος 100, 400, 800, και 1.500 μέτρων

Στο δρόμο των 100 μέτρων το παγκόσμιο ρεκόρ κατέχει ο Τζαμαϊκανός δρομέας Usain Bolt, με χρόνο 9,69 δευτερόλεπτα, ρεκόρ που σημειώθηκε στους φετινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Ωστόσο, υπάρχει κάποιος που τον ξεπερνά: ο γατόπαρδος ή τσιτάχ, που καθημερινά εκτελεί την ίδια διαδρομή σε 3,25 δευτερόλεπτα , όταν κυνηγά την τροφή του. Το τσιτάχ είναι το ταχύτερο ζώο της στεριάς. Σε μικρές αποστάσεις φτάνει τα 115 χιλιόμετρα την ώρα !Οι δρασκελιές του είναι 8 μέτρα, ενώ στρίβει με ταχύτητα χάρη στα νύχια του, που μένουν συνεχώς έξω από το πέλμα και γαντζώνονται στο έδαφος. Εκτός από νικητής των 100 μέτρων , ο γατόπαρδος θα ήταν ολυμπιονίκης και στα 400 ,800 και 1.500 μέτρα.

Ανατολικό γκρι καγκουρό Αλμα εις ύψος

Το ανατολικό γκρι καγκουρό ζει στη νότια και ανατολική Αυστραλία και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο θηλαστικό στον κόσμο, καθώς οι αρσενικοί φτάνουν σχεδόν τα 3 μέτρα ύψος. Όταν το ανατολικό γκρι καγκουρό ταξιδεύει ,αναπτύσσει μεγάλες ταχύτητες ,ακόμη και 64 χιλιομέτρων την ώρα. Ωστόσο, χρυσό μετάλλιο διεκδικεί στο άλμα εις ύψος, που κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ με άλματα 13,5 μέτρων! Ρεκόρ που κανείς άνθρωπος δεν πρόκειται ποτέ να καταρρίψει!


Αμερικανική αντιλόκαπρα Δρόμος 10.000 μέτρων


Η αμερικανική αντιλόκαπρα είναι ο καλύτερος δρομέας του κόσμου, καθώς διατηρεί μεγάλη ταχύτητα και αντοχή ταυτόχρονα .Μπορεί να τρέχει με 60 χιλιόμετρα την ώρα για περισσότερα από 10 χιλιόμετρα! Διαθέτει λεπτό σώμα, ανθεκτικούς μυς, λεπτά πόδια με πλατύ πέλμα και ελαστικούς τένοντες, χαρακτηριστικά που είναι ιδανικά για διαδρομές μεγάλων αποστάσεων. Αν έπαιρνε μέρος στο αγώνισμα των 10.000 μέτρων θα διένυε την απόσταση σε 12 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα. Στους Ολυμπιακούς της Αθήνας ,ο χρυσός νικητής Κενενίσα Μπεκέλε έκανε πάνω από το διπλάσιο χρόνο, 27 λεπτά και 5,10 δεύτερα!